Moja droga z BIM zaczęła się od czystej praktyki – pracy przy projektach infrastrukturalnych, gdzie szybko zobaczyłam, że modele 3D to tylko niewielka część całości. Kluczowe okazało się zarządzanie informacją: przepływ danych, koordynacja międzybranżowa, jakość dokumentacji i podejmowanie decyzji w oparciu o spójne, aktualne dane. Z czasem BIM przestał być dla mnie „narzędziem projektowym”, a stał się sposobem myślenia o procesie – uporządkowanym, mierzalnym i nastawionym na efektywność. To podejście naturalnie zaczęło przenikać do innych obszarów mojej pracy.
Równolegle pojawiło się zainteresowanie tworzeniem stron internetowych i UX. Początkowo jako coś zupełnie odrębnego, ale szybko zauważyłam, że te dwa światy mają więcej wspólnego, niż się wydaje. W obu chodzi o strukturę, logikę i użytkownika – czy to inżyniera korzystającego z modelu, czy klienta przeglądającego stronę. Tworzenie stron stało się dla mnie kolejnym sposobem porządkowania informacji i przekładania złożonych danych na czytelne, intuicyjne formy. To trochę jak „BIM dla użytkownika końcowego” – tylko zamiast modelu mamy interfejs.
Dziś widzę swoją ścieżkę jako spójne połączenie tych dwóch obszarów. BIM daje mi fundament analityczny i procesowy, a tworzenie stron pozwala przekładać to na komunikację, estetykę i doświadczenie użytkownika. Interesuje mnie szczególnie punkt styku – gdzie dane z modeli mogą być wykorzystywane w środowisku webowym, wspierać zarządzanie projektem czy prezentację inwestycji. To już nie są dwa oddzielne kierunki, tylko jeden, który łączy technologię, inżynierię i nowoczesną komunikację.